Pag-ibig Sa Gitna ng Kalungkutan 1

Submitted by Mister Ryan

Installment 1

PROLOUGE

Kasabay ng kalimliman ng hapon ay ang malakas na pagbagsak ng ulan. Ulang mas nagparamdam ng lubos na   kalungkutan sa bawat isa. Kitang-kita ko sa kanilang mga mukha ang paghihinagpis at pagdurusa, ngunit hindi ko  lubos na maintindihan ang mga nangyayari sa aking paligid. Iyakan dito, iyakan doon. Kahit saan mapabaling ang  aking tingin, puro nagiiyakan ang aking nakikita. Habang mabigat na bumubuhos ang ulan sa ulunan ng mga tao, mahigpit na nakahawak sa aking mga palad ang aking lola. Sa ilalim ng kanyang nakalulumbay na payong kami’y  nakasilong. Nararamdaman ko sa aking mga paa ang pagtilamsik ng ulan na bumabagsak sa madamong lupa na  tila ba nakikihinagpis ang kalangitan sa mga nangyayari.

Ang Pakikipagsapalaran ni Michael 2

Submitted by Milo Senteno

Installment 2

All things finally settled. Buti na lang may itinira talaga ang nanay ni Michael para sa first semester niya sa napiling Unibersidad. Hindi naman siya nahirapang mag enroll dito dahil sa computerized na lahat at pati ang kanyang ID ay naibigay na sa kanya pagkaraan lamang ng ilang shots sa computer. 'Hanep talaga, digital'. Iyon na lamang ang mga pumapasok sa isip ni Michael habang sinusunod niya ang mga nasabing steps sa pag eenroll. Una, pumunta sa ganitong lugar ng building A tapos magpa-register ng pangalan tapos sunod sunod na. Marahil ay inabot lamang siya ng mga 2 oras sa pagbuo ng proseso. Nagtagal lang siya talaga sa pagtatanong at paghahanap ng mga rooms na sinasabi sa instructions. Pero kung tutuusin, kayang kayang tapusin ng isang oras. Kasama pa din kasi sa 2 oras ni Michael ay ang pagkamangha at paglilibot ng kanyang mga mata sa mga pasilyo at pasilidad ng papasukang kolehiyo. Pinuntahan niya lahat pati mga lugar na hindi naman talaga kasama at nakalagay na puntahan tulad ng canteen, mini garden, covered court, gym, locker rooms, teacher's compound, freedom walls, school paper's office, dean's office at iba pa. Panay din ang pagtingin niya sa mga naglalakihang posters at mukha ng mga estudyanteng may mga nagawang kontribusyon sa kolehiyo na yun. Mga sikat, sa isip isip niya. "O, iho tapos na 'tong ID mo" sigaw ng lalaking nakasalamin na kumuha din sa kanya ng litrato kanina. 

"Naku, maraming salamat sir." tuwang tuwang inabot ang ID mula sa lalaki.

"'Wag mong iwawala yan dahil mahal ang magpagawa ulit nyan! Parang ATM yan dito sa skul natin. Hindi katulad ng ibang school eh papel lang or simpleng plastic card ang ID.... sa atin, laser identified kapag papasok ka ng bawat facilities" paliwanag ng lalaki habang hinahanda ang mga kagamitan sa mga susunod na lalapit para magpagawa ng ID.

"Opo sir. Ultimo yata pagpasok ko sa locker room at shower room nakitaan ko ng pass detector.." pabirong sagot ni Michael na may kasamang mahinang tawa.

"O eh bakit ka tumatawa?" biglang tingin ng lalaki. "Tama ka dun! Ultimo locker room at shower room nyo eh may pass or ID detector. Yan ang buhay mo dito iho kaya wag kang tatawa tawa. Ingatan mo yan at kapag may nangyari dyan basahin mo sa Student Handbook mo kung anong gagawin ha..."

Nawala ang ngisi sa mukha ni Michael. Tama pala ang nakita niya.

"dahil pag may nangyaring masama at ang nakitang nagamit na ID eh yang sa iyo....Kahit sabihin mo pang nawala, dama'y ka! Kasi hindi mo sinunod ang nasa handbook" paliwanag ulit ng lalaki. "Hindi na responsibilidad pa ng school na isa isahin pa sa inyo ang gagawin. Malalaki na kayo. Alam nyo na ang mga dapat na aksyon".

Parang may halong sumbat ang pagsasalita ng lalaki. Kunsabagay, sa isip isip ni Michael ay tama nga ito. Lalo na kung saan siya nakatira ngayon ay tiyak na maraming mapagsamantalang tao. Buti na lang at nakapili siya ng kahit papaano'y maayos na tirahan.

Kumatok muna si Michael bago buksan ang pinto ng kwarto nilang tatlo. Pakikisama na din ang layon niya dahil baka tulog o di kaya ayaw paistorbo nila Reyn at Luis. 

"Pasok! Bukas yan!" sigaw ng lalaki sa loob na sa boses ay si Reyn. Pumasok siya at sabay din ang pagsarado ng pinto.

"Anak ka ng tokwa Michael!! Ikaw lang pala yan!!! Kumakatok ka pa??" asar ni Reyn pagkabungad niya sa kwarto.

"Eh baka kasi tulog kayo" paliwanag ni Michael. "Para kasing inabot na kayo ng madaling araw kagabi natulog eh".

Nagkatinginan ang dalawa sa sinabi ni Michael. 

"Ahhh...iyon ba? Madalas yon!" sabi ni Reyn."Sabi ko nga sayo. Minsan nagkakasawaan din kami nyan ni Luis magkwentuhan. Di ba Luis?"

"Oo Michael." sagot ni Luis. "Minsan sumama ka naman sa kwentuhan para malaman mo naman mga naging buhay namin dito sa Maynila. Malay mo diba... maka inspire pa kami sayo" sabay ngisi.

"Ewan ko sa inyo mga pre!" pagbabalewala ni Michael sa sinabi ni Luis. 

Nilapag ni Michael ang mga documents niya sa kama at sabay humiga pagkatanggal ng sapatos niyang Vans na kulay maong na tinastas.

"Syanga pala Mike! Hindi ako matutulog dito ngayon at bukas." sabi ni Reyn. "Uuwi akong probinsya namin ngayon. Kelangan daw ako dun sabi nung ate ko."

"Ok Reyn! Wag ka lang makauwi ng walang bitbit kahit ano para samin" sabay halakhak.

"Oo naman. Di pa nga tayo nagse-celebrate tatlo eh dahil sa wakas nakakasundo ka din namin dito.

Di tulad ng mga nauna sayo dito eh isang araw lang yata!!!" sabi ni Reyn sabay ang pagpapatunog ng mga kamao bilang panakot kay Michael.

"Alangan! Eh nagpipipitik ka ng kamao mo eh! Baka isang oras pa lang eh umalis na sila." asar ni Michael.

Tumawa ang dalawa sa nasabi ni Michael. "Kakaiba ka talaga! Hindi ka man lang naaasar samin kahit pinagtutulungan ka na namin" tutsa ni Luis.

"Kahit ano pang gawin nyo....Magtulong pa kayo dyan dalawa... Hindi nyo ko mapapaluhod sa inyo!!" sigaw ni Michael sa dalawa na agad namang ikinangisi ng dalawang lalaki.

"Ah ganun ba?" sambit ni Reyn. "Eh basta. Kayo ng bahala sa tindahan habang wala ang amo niyo ha!" huling hirit ng pilyong Reyn.

Nakapagempake na pala si Reyn ng gamit. Halata din namang nakaligo na siya at handa na paalis. Bago ito tuluyang lumabas ng kwarto, sinigurado muna nito na nakalock yung cabinet niya. Matapos maging panatag ay agad na nagpaalam sa dalawa. "Sige pre ingat!" sambit ni Luis.

Nitong mga nakaraang araw, madalas mapansin ni Michael si Luis na nakatingin sa kanya. Kahit na magaling siya sa pagkilatis ng tao, hindi niya maintindihan ang mga ikinikilos ni Luis. Ngayong dalawa na lamang sila sa kwarto, nakaisip si Michael ng paraan para kumpirmahin kung ano ang nasa isip niya tungkol sa kasama. 

"Init pre noh?" sabi ni Michael kay Luis. "Di kaya ng electric fan natin o yung hangin dyan sa punong yan ung init dito sa kwarto".

Napatingin bigla si Luis kay Michael pagkabanggit nito ng mga salitang yun. Kaagad namang napansin ni Michael ang kislap sa mata ni Luis. Tama nga ang hinala niya dito. Hindi niya akalain na ang lalaking kasama niya sa kwarto na may malalaki at makisig na katawan ay may gusto sa kanya. Sa isang linggo ba naman na inilagi niya na sa kwartong iyon, walang makakaligtas sa kilatis niya. Hindi rin niya masisi si Luis dahil alam niya naman na may itsura siya dahil sa dati nilang estado sa buhay. Lalong hindi rin naman kasalanan ni Luis ang nararamdaman niya. Pero hanggat hindi niya nakukumpirma sa taong ito mismo, hindi pa din siya maniniwala sa pakiramdam niya.

Nagulat na lamang si Michael ng lumapit sa kanya si Luis na kasalukuyang nakasuot ng puting tshirt at      blue na jog pants na ang istilo ay yung may mainit na tela. Nakangiti si Luis sa kanya. 

"Pre, alam ko na gusto mong sabihin" sabi ni Luis. "Gusto mong masubukan kung talagang bakla ako sa lagay kong to no?"

Umiwas ng tingin si Michael kay Luis na umupo sa tabi niya sa kama. "Teka, ano bang pinagsasabi mo Luis?"

Humawak si Luis sa binti ni Michael at parang hinihimas ito. "Wag ka ng magkaila Michael. Huli ka na." sabay tawa. "Pinainan lang kita. Tinitignan ko kung talagang maniniwala ka na bakla ako" sabi ni Luis kay Michael na tila yata nasasarapan sa paghawak ni Luis. "Sige. Eto na ang sagot sa tanong mo ha. Hindi ako bakla pre! Pero totoong trip kita".

'Pucha! Pareho pala kami nitong taong to ng orientation ni hindi ko man lang naramdaman' isip ni Michael habang tinitigasan at nasasarapan sa ginagawang paghimas ni Luis sa kanyang mga binti. 

"Alam ko din pre na ganun din ang gusto mo pero mukhang sa ginawa kong patibong sa'yo wala ka pang ni isang karanasan sa lalaki" bulong ni Luis sa tenga ni Michael. 

Hindi malaman ni Michael ang gagawin ng mga oras na iyon. Huli na siya ni Luis sa kanyang pagkatao  na kahit ang nanay niya ay hindi alam. Pinagsisihan niya tuloy ang ginawang paunang move para lang siguraduhin ang kanyang hinala. Pero sa mga sandaling iyon ay tama si Luis. Alam niya sa sarili ang gusto niya pero wala pa siyang karanasan talaga sa kapwa niya lalaki. 

Gumagapang ang mga kamay ni Luis mula sa hita niya patungo sa maselang parte ng katawan niya, ang kanyang ari. Hindi na nakapagsalita si Michael ng tagpong iyon at nakatitig na lamang kay Luis habang kinakapa nito sa pantalon ni Michael ang naninigas nitong ari.

"Trip kita Michael. Pagpasensyahan mo na pero talagang bibinyagan kita. Wala namang mawawala sa'yo sa gagawin ko." paliwanag ni Luis sabay lapit ulit sa tenga ni Michael at bumulong, "Tamod lang".

Tumindig ang ari ni Michael sa kanyang pantalon. Parang gusto nitong kumawala at magpawasiwas ng namumutok at punong puno nitong gatas na matagal ng hinahangad ng mga classmates niyang bakla nung high school pa siya. Hindi naman kaila kay Michael na talagang nagtataglay siya ng malaking pulgada. Namana niya daw ito sa kanyang lolo na isang meztisong kastila o sa kung ituturing ay half american-half spanish. Kahit nga hindi pa matigas ang kanyang ari ay malaki na ang sukat at taba nito, lalo na kapag nakaramdam siya ng init, ay lumalaki ito hanggang walong pulgada. 

Nagugulat si Luis sa kinakapang sandata. Hindi siya maaring magkamali sa sukat ng naghuhumindig na ari ng kasama, walong pulgada. Lalong lumaki ang paghahangad niyang makauna sa binata. Dahan dahan niyang ibinaba ang zipper ng pantalon ni Michael upang dukutin ang ari nitong gustong lumaya. Lumaki ang pagtataka ni Luis ng makita niyang walang suot na panloob si Michael. Pagkatapos ng zipper ay ang malaking burat na agad  nito ang makakapa mo na tumitibok pa dahil sa mga ugat na naiipit ng masikip na pantalon. Alam na niya ngayon ang dahilan kung bakit sa tuwing galing ito sa banyo ay wala siyang makitang bakas ng underwear ni Michael. Malamang ay wala itong makitang brief or boxer na sukat at lapat sa ari nitong napakalaki.

Kitang kita ni Luis ang matigas na ari ni Michael. Napalunok siya bigla sa ganda ng balat nito galing sa pagkakatuli at sa laki ng pagkakatirik nito mula sa pagkakaupo ni Michael. Napaluhod si Luis sa harap ni Michael at kaagad na hinagod na dila ang kahabaan ng sandatang hawak. 

"Mmmmm....." sinabayan pa ni Luis ng ungol ang paghagod upang makita ang reaksyon ng ginagatasang lalaki. 

Napapikit si Michael sa unang dampi ng dila ng lalaki sa kanyang ari. Ibang iba sa panlasa ng babae sa isip isip niya. Para siyang dinadala ni Luis sa ibang lugar at lumulutang siya sa sarap ng pagsubo nito sa kanyang ari. 

Tinitignan ni Luis si Michael habang unti unting sinusubo pataas at pababa ng kanyang bibig ang ari nito. Hindi niya maabot ang pinakadulo ng ari dahil na rin sa kalakihan nito. Maging ang katabaan ng sandata'y nagpapahirap din sa kanya upang lubusang maangkin at mabinyagan si Michael. Nakailang ulit niyang pinaungol sa sarap si Michael.

"Ahhhhhhhh..... Luis.... ang sarap paaa...la...." ani ni Michael habang pinipilit ni Luis isubo lahat ng kabuuan ni Michael. "Ahhhhhhhh......"

Dahil sa nararamdamang sensasyon, tuluyan ng tinitigan ni Michael si Luis habang nilolollipop nito ang kanyang ari. Panay ang ungol niya na halos marinig ng kabilang kwarto sa mga istilo ni Luis sa pagbo blowjob. Hindi rin nito hinahayaang matuyuan ang ari ni Michael sa pamamagitan ng pagdura at pagjakol paminsan minsan sa sandata. Napapaliyad si Michael sa sarap at nakuha niyang hawakan ang ulo ng bibig na nagbibigay sa kanya ng sarap ngayon. Dinig na dinig ang mga tulo ng laway at paghigop ni Luis sa ari ni Michael. Gayon din ang ginagawa nitong pagpitik at paghugot sa mahabang burat habang ang isa pang kamay ay abala sa paglalaro ng balls ng ari. Kaliwa, kanan, blowjob, dura at jakol ang seryeng halos magpatirik ng mga mata ni Michael galing sa una nitong karanasan sa lalaki hanggang sa nararamdaman na niyang malapit na siya sa sukdulan.

"Ahhhhhh..... Luis..... teka..... malapit na ko...... "

Pero binalewala ni Luis ang narinig. Desidido itong lunukin ang buong tamod at walang sayangin sa unang experience ni Michael sa kanya.

"Ganon ba?" asar na sabi ni Luis sabay pinatindi pa ang pagjakol at pagsubo taas-baba.

"Ahhhhhhh....... waaaggg...... Luis....teka.... malapit na talaga ko...."

Tuloy pa rin si Luis. Subo subo ang sandatang handang pumutok sa mga labi niya.

"Ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh.........................." sabay igpas ng  limang putok ng tamod galing sa ari ni Michael kasabay ng pagtibok ng katawan. Hindi magkamayaw si Michael sa nangyaring pagsambulat ng likido sa bibig ng kaboardmate. Lalo pang napaungol si Michael ng sinagad ni Luis ang ari sa likido sa pamamagitan ng pagsubo ulit. "Ahhhh..... pre... !"

Tuluyang napahiga si Michael sa kama pagkatapos ng pangyayaring iyon. Pawis na pawis at basang basa ang pantalon ng mga laway ni Luis. Ayaw niyang tumingin sa kasama. Unang una, nasarapan siya sa ginawa nito. Ikalawa, nahihiya siya dahil nilunok nitong lahat ang mga tamod niya. At ikatlo, gusto niya pang maulit ang nangyari....

- I T U T U L O Y -

Ang Mga Pagtikim ni Jorge 3: Tatlo Laban sa Isa

Submitted by Big Boy

Installment 3

Si Albert na nga ang nagmulat kay Jorge sa tunay nitong pagkatao. Si Albert na nangangalaga ng suguridad ng mga tao at ari-arian sa subdivision nina Jorge. Si Albert na handang ipagkaloob ang kanyang ari sa mga taong tulad ni Jorge ng walang hangad na kapalit na material na bagay kundi ang makapagdulot lamang sa kanya ng kakaibang ligayang sekswal.

The Letter: Re-imagined 2

Submitted by Love Juice

Installment 2

"Kuya!" bati ng kapatid ko sa akin ng buksan nya ang gate.

Bumaba ako ng kotse at niyakap sya ng mahigpit. "Potchie!"

Kumalas say sa yakap ko. "Kuya naman eh. Hindi na Potchie ang pangalan ko no? Dalaga na kaya ako."

Bumaba ng kotse si Miguel. "Allyana!" bati nya sa kapatid ko.

"Kuya Migs! Kamusta ka na?" pahabol nyang yakap kay Miguel.

"Eto, tumataba." sagot naman niya.

"Pero, gwapo pa rin ah." sagot ni Allyana.

"Eh ako? Pogi din?" singit ko.

"Hindi. Pangit pa rin." sagot nya. "Ma, dito na si Kuya kasama si Kuya Migs!" sigaw niya.

Ang Mga Pagtikim ni Jorge 2: Dalawang Minuto Lang

Submitted by Big Boy

Installment 2

Si Albert ang nagmulat kay Jorge sa tunay nitong pagkatao. Namulat na si Jorge sa katotohanan na hindi nga siya pangkaraniwang lalaki. Lahat ng katangian na hahanapin ng isang babae sa isang lalaki ay makikita sa panlabas na anyo ni Jorge. Matangkad, moreno, gwapo at higit sa lahat maganda ang pangangatawan ni Jorge. Subalit may damdamin siyang tulad naman ng isang babae na naa-attract din sa isang tulad niya.

Manibela 3

Submitted by Big Boy

Installment 3

Alam niyang tulog na tulog na si Eman pero tila ba gising na gising na ang sandata ni Eman. Para ba itong nanunukso kay Josh. Tahimik na tahimik ang gabi at tanging mahihinang hilik lamang ni Eman ang naririnig ni Josh. Marahil pati ang mga pintig ng sariling puso ay dinig na dinig nya na rin sa mga sandaling iyon. Hanggang sa magpatalo na sa tukso si Josh. Dahan-dahan niyang ipinatong ang isang kamay sa harapan ni Eman. Unti-unti niyang nadama ang matigas ng ari ni Eman. Dahan dahan niyang ipinalibot ang kanyang palad at mga daliri sa matigas na ari ni Eman upang lalo niyang madama iyon. Mas lalong lumakas ang pintig ng kanyang puso. Naisip nya kasi na isang pananamantala ang kanyang ginagawa at nakakahiya kung magigising si Eman.

Subalit nagpalakas lalo ng loob ni Josh ang naririnig niyang mga hilik ni Eman. Tanda iyon ng malalim na pagkakatulog nito. Mas lalong naging mapangahas si Josh. Inilabas niya ang naninigas na ari ni Eman sa boxer shorts nito. Mas lalong natukso si Josh sa kalakihan ng tigas na tigas na ari ni Eman. Sinimulan niya itong isubo. Unti-unti niya ito ipinasok sa loob ng kanyang bibig. Nang tila walang pagtutol ang katawan ni Eman ay nagsimula na niya itong ilabas-pasok sa kanyang bibig. Hanggang sa maramdaman niya ang marahang pagkilos ng katawan ni Eman. Biglang itinigil ni Josh ang ginagawa sa ari ng kanyang driver. Itinaas ang garter ng shorts at muling nahigang nakatalikod na kay Eman.

Kabadong-kabado si Josh ng mga sandaling iyon. Hinintay na lamang niya ang ikikilos pa ng kanyang katabi. Napanatag lamang siya ng wala na siyang naramdamang pagkilos. Sa halip ay mga hilik na lamang ang kanyang narinig. Hanggang sa makatulog na rin siya.

“Magadang umaga sir.” ang bati ng ina ni Eman sa kanya sa paglabas niya ng silid.

“Baka gusto na po ninyong mag-almusal?” ang dugtong na tanong pa nito.

“Magandang umaga din po. Sige po mamaya na lang po. Sabay-sabay na lang po tayo.” ang naging tugon ni Josh.

“Si Eman po?” ang tanong niya.

“Nasa labas at naglilinis ng kotse ninyo.” ang tugon ng ina ni Eman.

Nagpaalam si Josh sa ina ni Eman na lalabas lamang ng bahay para puntahan si Eman. Tinungo ni Josh ang harapan ng bahay at nadatnan niya sa tabi ng kanyang kotse ang isang babae at dalawa pang lalaki na mga kasing edad ni Eman.

“Sir, good morning po.” ang bati ni Eman.

“Good morning din.” ang bati naman ni Josh.

“Sir, sila po pala yung mga kababata ko dito. Si Gabriel, si Jun at si Mariel, ang girlfriend ko po.” ang pakilala ni Eman sa mga kababata.

“So ikaw pala ang nabanggit ni Eman na babaeng pakakasalan nya. Di nga nagkamali sa pagpili si Eman. Maganda pala ang love niyang babae.” ang biro ni Josh sa girlfriend ni Eman.

“Hindi naman po.” ang nahihiyang nasabi ni Mariel.

“Wala pa po sa isip ko ang pag-aasawa. Gusto ko pa pong magtrabaho sa ibang bansa upang makatulong ako sa pamilya ko.” ang dugtong pa niya.

“Nag-aapply po kasi kaming tatlo pa-abroad. Niyaya nga po namin si Eman, pero ayaw po niya.” ang nasabi naman ni Jun.

“Ganoon ba. Well, goodluck sa inyo. Sana swertehin kayo sa balak ninyo.” ang tanging nasabi na lamang ni Josh.

“Okey lang naman dito sa Piliipinas lalo na kung masipag ka. Tsaka hindi naman ako nakatapos ng college, eh anong mapapasukan ko sa abroad. Buti nga kayong tatlo ay maski papaano ay nakatapos na rin sa college.” ang nasabi naman ni Eman.

“Agad ka kasing nakipagsapalaran sa Maynila kaya hindi mo na tinapos ang college.” ang sabi naman ni Gabriel.

“Hirap na sina itay at inay. Tutol man sila sa pagpunta ko sa Maynila ay wala din silang magagawa. Kahit papaano naman nakakatulong na rin ako sa kanila at sa pag-aaral ng kapatid ko.” ang nasabi naman ni Eman.

“Tiyaga lang naman ang kailangan. Balang araw matutupad mo rin ang minimithi mo.” ang pagsabat ni Josh sa usapan ng magkakaibigan.

Naputol ang usapan ng apat ng marinig nila ang ina ni Eman na nagyayaya na sa kanila na kumain.

Niyaya ni Eman ang mga kaibigan na mag-almusal. Subalit tumanggi sila at sinabing nakapag-almusal na daw sila. Kaya naman nagpaalam na lamang si Eman.

“O ano, mag-aalmusal lang muna kami at mamaya kwentuhan uli tayo.” ang paalam ni Eman sa mga kaibigan.

Matapos makapag-almusal sina Eman ay niyaya niya ang kanyang amo sa bukid. Sumang-ayon naman ang kanyang ina at sinabing tamang-tama ang pagpunta nila sa bukid dahil kasalukuyang nagpapatubig ang kanyang ama. Masarap kasing lumublob sa malakas na bumubulwak na tubig mula sa bomba. Agad din nilang tinungo ang kabukiran. Ilang minuto rin ang nilakad ng dalawa mula sa likuran ng bahay nina Eman at narating din nila ang kinaroroonan ng ama. Kasalukuyang umaandar pa ang pump na bumobomba ng malakas na tubig.

“Magandang umaga po.” ang bati ni Josh sa ama ni Eman.

“Magandang umaga din sir.” ang bati naman ng ama ni Eman.

“Tamang-tama ang dating nyo. Pupuntahan ko lamang sandali si Pareng Julio. May ibibilin lang ako sa kanyang pataba sa pagpunta niya sa kabayanan mamaya.” ang dugtong pa ng ama ni Eman.

“Sige po itay. Kami na po muna ang magbabantay nito.” ang nasabi naman ni Eman.

Agad din lumisan ang ama ni Eman at naiwan ang dalawa sa gitna ng kabukiran sa tabi ng isang bombang patubig at sa tabi ng isang munting sabsaban na nagmimistulang silungan ng nagbabantay sa patubig.

“Sir subukan ninyong lumublob diyan sa tabi ng bomba. Ang sarap ng lamig ng tubig. Kahit maupo lang kayo.” ang paghihikayat ni Eman sa amo.

“Sige nga at ng masubukan.” ang pagsang-ayon naman ni Josh.

Inalis lamang ni Josh ang kanyang t-shirt at umupo na nga sa tabi ng bomba.

“Ang lamig ah. Pero dahil sa mainit na kapaligiran ay tamang-tama ang lamig sa katawan.” ang nasabi ni Josh matapos siyang mabasa ng tuluyan.

“Halika samahan mo ako dito.” ang pag-anyaya naman niya kay Eman.

“Sige po sir. Aalisin ko lang ang pantalon ko.” ang tugon naman ni Eman.

Nang alisin na ni Eman ang suot na pantalon ay tumambad kay Josh ang suot-suot na manipis na boxer shorts na suot pa ni Eman ng gabing iyon. Biglang bumalik sa ala-ala ni Josh ang ginawa niya sa kanyang driver. Tumabi si Eman sa kanya sa tabi din ng bomba ng tubig. Bahagyang dumikit si Josh kay Eman upang mapagsaluhan nila ni Eman ang bumubulwak na tubig mula sa bomba.

“Ang sarap diba sir?” ang tanong ni Eman na tango lamang ang isinagot sa driver.

“Noong bata pa kami ay madalas naming gawin ito ng mga barkada ko. Pwede nga kaming mag-swimming dito dahil malilit pa kami.” ang dugtong pa ni Eman.

“Parang may message ka sa cellphone mo.” ang biglang nasabi ni Josh ng may narinig siyang message tone.

“Dala mo pala celphone mo.” ang dugtong pa niya.

“Oo sir. Nakalimutan kong iwan sa bahay.” ang tugon ni Eman sabay tayo.

Sa pagtayong iyon ni Eman ay napansin agad ni Josh ang ari ni Eman na bakat na bakat sa kanyang shorts. Kinuha ni Eman ang kanyang celphone mula sa bulsa ng pantalon at binasa niya ang pumasok na message. Habang ginagawa niya iyon ay hindi niya namamalayan ang pagkakatig ni Josh sa kanyang harapan. Marahil ay napupuna niya ang pagtitig na iyon ni Josh sa kanyang harapan. Subalit binabalewala lamang niya iyon. Matapos sagutin ang text message ay muli niyang tinabihan ang amo.

“Si Mariel, nag-text. Nagyaya ng pananghalian sa kanila. Nagluluto na daw ang nanay niya. Kaya hindi daw natin pwedeng tanggihan iyon.” ang nasabi ni Eman sa amo.

“Ikaw kung gusto mo tayong doon na sa kanila mananghalian.” ang tanging nasabi ni Josh.

“Oo naman. Masarap yata magluto ang nanay ni Mariel. Alam nun ang paborito ko. Yung tinolang native na manok.” ang pagpayag ni Eman.

“Sarap ng ganito. Walang ginagawa kundi nakaupo sa gitna na tila walang katapusang kabukiran.” ang sabi ni Eman.

“Sa inyo ba itong sinasaka ng tatay mo?” ang tanong ni Josh.

“Dati po yata sa lolo ko po ito. Naisanla hanggang sa hindi na matubos. Kaya ngayon nakikisaka na lamang si itay sa bagong may-ari ng lupa.” ang tugon ni Eman.

“Baka nangangawit na po kayo sa pagkakaupo?” ang tanong ni Eman.

“Sandal po kayo sa akin ng mas maginhawaan kayo sa pagkakaupo.” ang dugtong pa niya.

Sinunod naman ni Josh ang sinabi ng driver nya. Sa pagkakasandal niya ay umakbay na rin sa kanya si Eman. Sa may gawing harapan na ni Eman kasi napasandal si Josh na halos mahigaan na niya si Eman na nakasandal naman sa pilapil. Sa pagkakasandal ni Josh sa driver nya ay hindi niyang maiwas na maipatong ang kaliwang braso sa tapat ng ari nito. Nadama niya tuloy muli ang sandata ni Eman na malabot pa. Di tulad noong una niyang nahawakan na ubod na ng tigas. Patay malisya lamang si Josh at tila balewala din iyon kay Eman.

Sa mga sandaling iyon ay halos yakapin na ni Eman ang kanyang amo. Si Josh naman ay panay diin na rin ng kanyang braso sa harapan ni Eman. Iyon marahil ang naging sanhi ng pagkabuhay nito. Tila alam nilang dalawa ang nais mangyari ng isa’t isa. Subalit wala nangahas na gumawa ng unang hakbang. Nanatili na lamang silang ganoon at tahimik na napukaw lamang ng marinig ang pagdating ng ama ni Eman. Agad kumalas sa pagkakadikit ang dalawa. Kaya hindi na nasaksihan ng ama ni Eman ang pagkakayakap ni Eman kay Josh.

“Okey lang ba kayo sir?” ang tanong ng ama ni Eman.

“Heto nga pala ang mga bayabas na nahingi ko kina Pareng Julio.” ang dugtong pa ng ama ni Eman.

“Salamat po.” ang tanging tugon ni Josh sabay abot sa mga bayabas.

Matapos maubos ng dalawa ang mga bayabas ay nagpaalam na silang uuwi. Nasabi din ni Eman sa ama na inimbitahan sila ni Mariel na doon managhalian sa kanila. Masaya pang nagkwentuhan ang dalawa pauwi sa bahay. Pagdating nila sa bahay ay sya namang pagpapaalam ng ina ni Eman na pupunta saglit sa palengke at may bibilihin daw siya. Pinigilan siya ni Josh at sinabing hintayin na lamang sila ni Eman na makapaligo at sasamahan siya nila sa palengke. Tumanggi ang ina ni Eman at sinabing isang sakay lang naman sa tricycle ang palengke at kasama din niya ang kapatid ni Eman. Hindi na nagpapigil pa ang ina ni Eman. Naiwan ang dalawa sa bahay.

“Mauna na po kayong maligo sir.” ang sabi ni Eman sa kanyang amo.

Pagpasok ni Josh sa banyo ay napansin niyang punung-puno ng tubig ang malaking drum doon kaya naman niyaya na niyang sumabay sa kanya si Eman.

“Sabay ka na sa akin. Marami naman itong naigib mo.” ang anyaya ni Josh.

“Mauna na po kayo sir.” ang di muna pagpayag ni Eman.

“Halika na.” ang pagpipilit ni Josh.

Hindi na sumagot si Eman at sumunod na lamang sa hiling ng amo. Pagpasok ng dalawa sa banyo at ng maitabing muli ang makapal na plastic na kurtina sa pintuan ng banyo ay kapwa na sila nagtanggal ng mga saplot sa katawan. Kapwa sila nagkakitaan ng ari. Si Josh ay hindi naitago ang pagnanasa sa driver ng agad itong tumigas ng makita ang hubo’t hubad na katawan ng driver. Gusto sanang biruin ni Eman ang amo pero hindi niya ito magawa. Binalewala na lamang niya ito. Kahit ganoon pa man ay nais niyang masiyahan ang amo sa nasasaksihan. Subalit hindi niya alam kung papaano simulan. Minabuti na lamang niyang patigasin din ang kanyang ari para makita iyon ng kanyang amo.

Tahimik ang dalawa. Nagpapakiramdaman. Tulad ng eksena sa patubig, tila walang gustong gumawa ng unang hakbang. Hanggang sa makaisip ng paraan si Eman.

“Sir, sasabunin ko ang likod nyo.” ang alok ni Eman.

Tumalikod lang sa Josh sa driver tanda sa pagsang-ayon nito sa nais gawin. Sinimulang sabunin ni Eman ang likod ng amo hanggang sa maabot niya ang puwet nito. Naging mapangahas pa si Eman ng bigla niyang sinabon ang sandata ng kanyang amo. Walang namang naging reaction si Josh at pinabayan nya lamang ang driver sa ginagawa. Marahil ay nahiya si Josh sa eksenang iyon. Kaya naman pinatigil niya si Eman at siya naman daw ang magsasabon ng likuran ni Eman.

Ganoon na nga ang ginawa din ni Josh sa kanyang driver. Matapos sabunin ang likuran ay sinimulan niyang sabunin ang puwet ni Eman. Hanggang sa marating ng kanyang mga kamay ang naninigas ng ari ni Eman. Nais na sanang sabihan ni Eman ang amo na dapat higit pa doon ang gawin sa kanyang ari. Kung pwede lamang niyang utusan ang amo na susuhin na siya ay ginawa na niya iyon. Subalit nanaig pa rin ang kaba at hiya sa amo. Naghintay na lamang siya sa susunod pang gagawin ng kanyang amo.

“O malinis na malinis na iyan. Ready na yan kay Mariel.” ang biro ni Josh na pumukaw sa katahimikan ng dalawa.

“Kayo sir ha. Kung anu-ano ang iniisp nyo. Hindi pwede yun kay Mariel. Dalagang Pilipina yun.” ang nasambit ni Eman sabay tawa.

“Eh tigas na tigas na kasi yang alaga mo. Eh sinasabon ko lang naman.” ang biro muli ni Josh.

“Kayo din nga po sir eh. Galit na galit na yang junior nyo.” ang ganting biro naman ni Eman.

“Natural lang sa akin yan kapag naliligo. Nasanay na nagmamasturbate tuwing naliligo.” ang biro muli ni Josh sabay tawa ng malakas.

“Ganoon pala sir. Eh di palabasin na natin yan.” ang biro muli ni Eman.

“Sige ba. Basta sabay tayo.” ang hamon ni Josh sa driver.

“No problem.” ang pagsang-ayon ni Eman.

Pumuwesto sa likuran ni Josh si Eman. Sinimulan ni Eman na salsalin ang alaga ng amo habang sinasalsal ang sariling alaga. Maya’t maya pa ay inabot ni Josh ang alaga ng driver at siya na ngayon ang nagsalsal dito. Di nagtagal at sumabog na ang katas ni Josh. Medyo natagalan pa bago sumunod ang pagsabog ng katas ni Eman. Tuwang tuwa naman si Josh sa tagal ng pagsalsal sa driver. Nang makaraos na ang dalawa ay tinapos na din nila ang paliligo at gumayak patungo kina Mariel.

- I T U T U L O Y -

The Letter: Re-imagined 1

Written by Love Juice
Installment 1
Submitted by Love Juice
Installment 1

***Same storyline but with a different plot. I got so excited writing the story at first that I didn't give it much thought. This is how I wanted the story to go. It isn't done yet, just a quarter of it is left. I hope this one will turn out good. ***


*******
"Ano ba yang pinapatugtog mo?" tanong ni Anthony sa akin.
"Si Yiruma yan. Korean pianist." sagot ko sa kanya. "Bakit? Ayaw mo?"
"I love it. Gawan mo naman ako ng copy."
"Sige ba. Bukas gagawan kita."
"Bakit hindi pa ngayon? Bakit kailangan bukas pa?"

Manibela 2

Submitted by Big Boy
Installment 2

Walang naging reklamo si Josh sa pagpapatuloy ni Eman sa pagmamaneho sa kanya. Tuluyan na ngang nakapalagayang loob ni Josh si Eman. Sa tagal-tagal na rin ng panahon na di nanonood ng sine si Josh ay naisipan niyang yayain si Eman na samahan siya sa panonood ng sine. Nais daw kasi ni Josh mapanood sa big screen ang pelikulang iyon para ma-appreciate niya ang special effects. Nahihiya man si Eman ay sinamahan niya ang kanyang amo dahil ayaw nitong mag-isa sa loob ng sinehan. First time ni Eman makapasok sa ganoong sinehan na high-tech at napakamahal ng ticket. Matapos ang pelikula ay nagyaya na rin mag-dinner si Josh sa isang restaurant para hindi na nila maistorbo si Yaya Lucring sa pag-uwi nila.



Naikwento iyon ni Eman kay Yaya Lucring kinabukasan ng usisain siya nito kung saan sila nagpunta ng gabing iyon. Natuwa naman si Yaya Lucring sa nabalitaan. Alam nya kasi na matagal-tagal na rin hindi gumigimik ang kanyang alaga. Noon na din naikwento ni Yaya Lucring kay Eman ang napagdaanan ni Josh.

May asawa na si Josh. Ikinasal sa siya mga tatlong taon na ang nakakaraan. Pero makalipas ang halos isang taon nilang pagsasama ng kanyang asawa ay nabigla si Yaya Lucring ng maghiwalay ang mag-asawa. Buntis na noon ang asawa ni Josh ng maghiwalay sila at nagtungo ito sa Amerika. Hindi malinaw kay Yaya Lucring ang dahilan ng hiwalayan nilang mag-asawa. Ang tanging nasabi ni Josh sa kanya ay ang pagpilit ng asawa ni Josh na manirahan na lamang sila sa Amerika na hindi naman sinang-ayunan ni Josh. Alam ni Yaya Lucring na mababaw na dahilan iyon kasi nga buntis ang asawa ni Josh ng mga panahong iyon. Hindi na naman nag-usisa pa si Yaya Lucring sa kung ano pang dahilan ng kanilang paghihiwalay.

Natanggap na rin sana ni Josh ang hiwalayang iyon. Ang labis na ikinasasakit ng loob ni Josh ay ang agarang pagpapakasal ng kanyang asawa sa isang Amerikano at ang hindi nito pagpapakilala kay Josh ng kanyang asawa sa kanyang anak. Hindi rin malaman ni Yaya Lucring kung bakit hindi na ipinaglaban ni Josh ang karapatan niya sa kanyang anak. Nanahimik na lamang ito at naging malungkutin. Kahit ganoon pa man ay pinilit pa rin mabuhay ng maayos ni Josh. Nag-concentrate na lamang siya sa pagiging dalubhasang doctor at sa pamamahal na rin sa kanilang farm na naiwan sa kanya ng kanyang mga magulang ng mamatay ang mga ito sa isang aksidente noong bagong doctor pa lamang si Josh.

Subalit ngayon ay nakitaan na ni Yaya Lucring si Josh ang kaunting pagbabago. Madalas na rin kasing mapansin niya si Josh na nakangiti at tila wala ng pait na nararamdaman sa nangyari sa kanila ng kanyang asawa. Hindi ito maipaliwanag ni Yaya Lucring. Pero masaya na rin siya na ganoon na nga ang asal ng kanyang alagang si Josh na simula ng isinilang sa mundo ito ay siya na ang nag-alaga at itinuring na niyang tunay na anak. Ang pagmamahal ni Yaya Lucring sa alaga at sa pamilya nito ang tila naging dahilan na rin ng hindi na pag-aasawa ni Yaya Lucring.

Isang araw ay kapwa nabigla sina Eman at Yaya Lucring sa pagyaya ni Josh sa kanilang dalawa.

“Maghanda kayong dalawa at pupunta tayo sa inyo Eman sa Cagayan.” ang anyaya ni Josh sa dalawa.

“Ha! Bakit po?” ang biglang naitanong ni Eman.

“Oo nga iho. Bakit naman?” ang pagsegunda ni Yaya Lucring.

“Wala lang. Hindi ko pa nararating ang parteng iyon ng Luzon. Basta gusto ko lang makita ang Cagayan.” ang sagot ni Josh.

“Iho, dito na lang ako. Walang magbabantay ng bahay.” ang pakiusap ni Yaya Lucring.

“Hindi yaya. Kailangan nyo rin ng bakasyon.” ang pagpipilit ni Josh.

“Malayo ang byahe. Mukhang hindi ko kakayanin iyon.” ang pagdadahilan pa ni Yaya Lucring.

“Sige yaya. Kung ayaw mong sumama sa Cagayan ay idadaan ka na lang namin sa Nueve Ecija. Doon sa kapatid mo at ng makapagbakasyon ka na rin.” ang nasabi naman ni Josh.

“Kabibisita lang nila sa aking noon isang buwan. Okey na ako dito.” ang pagpipilit muli ni Yaya Lucring na huwag makasama.

“Si Yaya naman. Okey lang iyon. Iba din ang nasa probinsya ikaw. Dadaanan ka rin namin pag-uwi namin ni Eman.” ang pagpipilit naman ni Josh.

“O sige na nga. Para naman makita ko ang iba ko pang pamangkin.” ang pagpayag ni Yaya Lucring.

Laking pagtatakha ni Eman sa naging balak gawin ni Josh. Subalit wala naman siyang magagawa kundi ang sumunod.

“Sir, wala pong hotel na malapit sa amin at wala din pong resort na matutuluyan doon. Puro bukid lang po ang lugar namin.” ang nasabi ni Eman sa amo.

“Huwag mong alalahanin iyon. Eh di makikituloy tayo sa bahay nyo. Ayaw mo yatang patuluyin ako sa bahay nyo.” ang biro ni Josh kay Eman.

“Hindi naman po sa ganoon. Kaya lang po eh….” ang tugon naman ni Eman na hindi na niya natapos ng sumabat na si Josh.

“Walang problema sa akin iyon. Kahit pa kubo ang bahay nyo at kahit anong itsura nito ay doon tayo makikitulog kung gusto mo.” ang nasabi naman ni Josh.

“Kayo pong bahala.” ang tanging nasabi na lamang ni Eman.

“Huwag mong alalahanin ang alaga ko. Nakailang attend na iyan sa survival trainings and adventures dito sa Pilipinas at sa ibang bansa na rin. Kaya niyang mabuhay sa gubat kung kinakailangan.” ang nasabi naman ni Yaya Lucring na natawa pa sa naging reaksyon ni Eman na tila nahihiyang patuluyin ang amo sa kanilang bahay.

“Huwag mo akong problemahin Eman.” ang dugtong naman ni Josh.

Matapos makaimpake ng mga gamit ay tinahak na nila ang daan patungong norte. Inihatid muna nila si Yaya Lucring sa Nueva Ecija bago tuluyang baybayin ang daan patungong Cagayan. Malalim na ang gabi ng marating nila Eman ang kanilang bahay. Tulog na ang kanyang mga magulang at ang isa pa nitong kapatid na dalaga. Nabigla ang mga magulang nito sa pagdating nina Eman. Hindi kasi naipaalam ito ni Eman dahil wala namang celphone sa kanilang bahay.

“Inay, Itay, magandang gabi po. Kasama ko po ang amo ko. Si Sir Josh.” ang bungad ni Eman.

“Bakit naman napaluwas kayo? May problema ba?” ang pagtataka ng ama ni Eman.

“Walo po Itay. Naisipan ko lang po na makita ang lugar ninyo.” ang tugon naman ni Josh.

“Pasok kayo. Pasensya na kung ganito ang bahay namin.” ang anyaya ng ina ni Eman sa kanilang dalawa.

“Okey lang po iyon. Ako nga po ang dapat magpaumanhin at naistorbo namin kayo.” ang nasabi naman ni Josh.

“Kumain na ba kayo? Teka muna at magahahanda lamang ako.” ang tanong ng ina ni Eman.

“Huwag na po kayong mag-abala. Nakapaghapunan na po kami ni Eman.” ang tugon naman ni Josh.

“Siguro pagod na pagod na kayo sa naging byahe ninyo. Baka gusto ninyong magpahinga. Eman, gisingin mo nga ang kapatid mo sa kabilang silid at palipatin mo sa silid namin. Ihanda nyo na rin ang matutulugan ni Sir Josh.” ang utos ng ama ni Eman sa kanya.

“Huwag nyo na pong istorbohin ang kapatid ni Eman. Dito na lang po kami sa sala matutulog.” ang nasabi naman ni Josh.

“Okey lang iyon sir. Doon na kayo matulog sa isang silid at ako na lamang dito sa sala.” ang nasabi naman ni Eman.

“Kung saan ka matutulog ay doon din ako.” ang pabirong pagpipilit ni Josh kay Eman.

“Mabuti pa ay doon na kayong dalawa sa silid matulog.” ang nasabi naman ng ama ni Eman.

“Sige po.” ang tanging tugon ni Eman.

Ginising nga ni Eman ang nakababatang kapatid at ipinalipat sa silid ng kanyang mga magulang. Dalawa lang ang silid ng bahay nina Eman. Yari sa semento at yero ang kanilang bahay subalit wala itong pintura. Ang entrada sa mga silid ay natatabingan lamang ng makapal na kurtina. Nang maisaayos na ni Eman ang silid ay tinawag na niya ang kanyang amo.

“Sir Josh, pasok na po kayo.” tinawag ni Eman si Josh.

“Pasensya na po at manipis na foam lang ang nakapatong sa higaang yari sa kawayan. Wala po kaming aircon o electric fan. Binubuksan na lang po namin ang lahat ng bintana para presko. May kulambo po naman para hindi malamok.” ang dugtong pa ni Eman.

“Okey nga ito. Preskong presko.” ang nasabi naman ni Josh.

“Dyan na po kayo sa kama matulog at dito na lang ako sa sahig.” ang dugtong pa ni Eman.

“Maluwag naman itong higaan. Dito ka na sa tabi ko at walang kulambo diyan. Lalamukin ka dyan.” ang pagpipilit ni Josh kay Eman.

“Masisikipan po kayo sir nyan.” ang pagtanggi ni Eman.

“Hindi naman ako malikot matulog kaya okey lang. Nasaan ba ang banyo ninyo at ng makapaligo muna bago matulog?” ang tanong ni Josh.

“Halika sir. Nandito po. Sasamahan ko po kayo.” ang tugon naman ni Eman.

Sinamahan ni Eman ang amo sa palikuran sa badang likuran ng kanilang bahay. Ipinag-igib muna niya ito ng tubig bago niya iniwang naliligo. Muli niyang binalikan ang silid upang ayusin ng maigi ang tutulugan ng amo. Ilang minuto pa ay muling pumasok sa silid si Josh na nakatapis lamang ng tuwalya.

“Sige sir matulog na po kayo. Maliligo din muna po ako. Nakakahiya naman pong tumabi sa inyo kung mabaho ako.” ang biro ni Eman sa amo.

Natawa na lamang si Josh sa narinig. Nagbihis na si Josh at si Eman naman ay naligo na. Makalipas ng ilang minuto ay bumalik na rin si Eman sa silid at nakatapis din lamang ito ng tuwalya. Nakahiga na sa loob ng kulambo si Josh ng mga sandaling iyon subalit hindi pa natutulog. Sa liwanag ng ilaw ay kitang-kita niya ang lahat ng ikinikilos ni Eman. Tila hindi makapagsalita si Josh ng mga sandaling iyon sa nasasaksihan niya sa loob ng silid. Tila ba isang magnet ang katawan ni Eman at hindi maibaling sa iba ang tingin ng mga mata ni Josh.

Kitang-kita ni Josh ang lahat ng gagawin ni Eman ng mga sandaling iyon. Binuksan ni Eman ang dala-dala niyang bag at kumuha ng isang boxer shorts. Isinuot muna niya iyon bago tuluyang tanggaling ang nakatapis na tuwalya. May kanipisan ang shorts na iyon kaya bakat ang ari ni Eman na mukhang may kalakihan kahit malambot pa ito. Doon sa parteng katawang iyon ni Eman napako ang tingin ni Josh habang abala sa pagpupunas ng buhok si Eman. Hindi na inalintana ni Josh na mapansin siya ni Eman. Para bang nawala na rin siya sa kanyang sarili ng mga sandaling iyon. Natauhan lamang siya ng pumasok na sa kulambo si Eman na tanging suot ay ang kanyang boxer shorts.

“Pasensya na po sir kung ganito lang suot ko. Ito po kasi ang nakasanayan ko.” ang biglang nasabi ni Eman ng mapansin niyang nakatitig sa kanyang katawan ang amo.

“Ah, eh, walang problema yan.” ang tugon na lamang ni Josh.

“Ay sandali lang. Nalimutan kong patayin ang ilaw. Okey lang po ba sir na walang ilaw.” ang tanong ni Eman.

“Sige patayin mo. Hindi rin ako sanay ng may ilaw.” ang tugon ni Josh.

Pagpatay ni Eman ng ilaw ay muli siyang nahiga sa tabi ng kanyang amo.

“Sige po sir. Matulog na po tayo.” ang huling binigkas ni Eman bago tuluyang natulog.

Hindi na nakasagot pa si Josh na tila nalilito sa mga sandaling iyon. Tuluyan na nga siyang hindi dinalaw ng antok dahil sa kanyang nasaksihan. Dahil sa liwanag ng buwan na sumisilip sa mga bintana ng silid na iyon ay naging tamang liwanag na rin upang mapagmasadan ni Josh ang katabi na tuluyan ng nakatulog dahil sa pagod sa pagmamaneho. Mula ulo hanggang paa ang paglalakbay ng malilikot na mga mata ni Josh na biglang napako sa gitnang parte ng katawan ng katabi ng tumihaya ito. Natunghayan niya ang unti-unting pagbukol sa harapan ni Eman.

- I T U T U L O Y -

Ang Pakikipagsapalaran ni Michael 1

Submitted by Milo Senteno

Installment 1

You can never really expect good things always in your life. Iyan ang natutunan ni Michael ng pagdaanan niya ang pagiging university student. He was confident during that time na kayang kaya siyang suportahan ng mga magulang niya but unfortunately, something terrible happened. Naaksidente ang tatay niya at iniwanan sila ng napakaraming utang sa bangko at sa mga private individuals. It was an out of time situation. Hindi niya inakala na ang good life na tinamasa niya mula pre-school hanggang high school ay bigla na lamang babawiin sa kanya pagdating sa college. Ganun nga talaga ang buhay tulad ng mga narinig niya dating reklamo mula sa mga classmates niya nung high school na punong puno ng inggit sa kanya. Kung malalaman lamang ng mga iyon ang nangyari sa pamilya niya, malamang ay tuwang tuwa na ang ito. Hindi din naman siya isang honor student para masuportahan ang kanyang college studies na bigla na lamang maglalaho kung hindi siya gagawa ng paraan.

"Ma,  mabuti pa ay magboarding house na lang ako malapit sa skul. Pwede ka namang umuwi na lang muna sa probinsya kila lola para makapagpahinga ka naman galing sa mga pag aasikaso mo sa pagkamatay ni Papa" aniya ni Michael sa ina habang dala dala ang flyers ng sinasabing boarding house.

Napatingin sa kanya ang ina na parang naluluha."Eh...anak, kakayanin mo bang mag isa dito habang nagka-college ka?" tugon ni Marissa, ang ina ni Michael. "Hindi

ka pa naman sanay sa mahirap na buhay at alam kong doon ako nagkamali sa pagpapalaki ko sa'yo".

"Naku Ma!" sambit ni Michael na may kasamang pag-iling."Wag kayong mag alala sa'kin. Kahit hindi n'yo ko sinanay sa mahirap na buhay eh marunong naman din

akong makisama at magbanat ng buto sa sarili kong paraan. Madami din naman akong mga naging kaibigan nung high school na hindi mayaman at alam ko ang mga naging buhay nila."

"Hindi sapat na alam mo lang Michael." sabi ng ina. "Mula ngayon, kailangan paghirapan mo na lahat ng bagay sa college mo. Wala talagang natira sa atin anak

at kaya lang kitang suportahan hanggang sa semester na to. Inaalala ko yung susunod na semester mo"

"Wag po kayong mag alala. Magtatrabaho na lang po ako ng part time kagaya ng mga classmate ko dati" pagpapakalma ni Michael sa ina.

Gayon nga ang nangyari. Napadpad si Michael sa isang murang boarding house sa Maynila. Mura pero maayos naman at malapit sa kabihasnan.

"O, one month advance at one month deposit ang patakaran ko dito..." sabi ng matandang babae sa kanya ng papaakyat na sila ng ikalawang palapag ng boarding

house. "Teka, ano nga ulit ang pangalan mo iho?" 

"Michael ho." sagot niya. "Michael San Jose".

"Ah, napakarami n'yo ng Michael dito. Tatlo na siguro kayo." ngisi ng matanda. "Basta yung bayad walang delay dapat ha. Kung madedelay man ng ilang araw,

sabihan mo agad ako at kokompyutin natin ang magiging tubo nun!" 

"Ok po Manang Lorie. Sisiguraduhin ko naman pong hindi ako male-late magbayad."

"Ay naku iho. Wag kang magsalita ng tapos. Gawin mo na lang ha. Halika dito sa ikatlong kwarto.." aya ng matanda kay Michael.

Sumunod si Michael kay Manang Lorie sa kwartong tinungo nito bitbit ang mga bagahe niya. Alam niyang hindi lamang siya ang maninirahan sa kwartong iyon

dahil nabanggit na sa kanya na tatlo silang lalaki na maghahati sa silid kaya mura ang bayad dito. Pagbukas ng pinto ay bumungad sa kanya ang tatlong kama at dalawang lalaki na tila nagkatinginan din. Sa palagay niya ay mga kaedad niya lamang ang dalawa o kung hindi man ay lamang lang ng isang taon sa kanya. Ang isa ay matangkad na

may pagkamoreno ang kulay. Mahaba ang buhok niya na wavy ang dating hanggang leeg. Medyo malamlam ang mata na tila palaging walang tulog pero balingkinitan at maganda ang hubog ng katawan. Ang isa naman ay kalbo na maputi na may hikaw sa tenga. Kung hindi lang sa mga hikaw na iyon,  mapagkakamalan mo siyang anak mayaman. Maganda ang kutis nito. Bilugan ang mata na may mahabang pilikmata, pasaklob ang posisyon ng mga tenga, may katangusan ang ilong at pinaglihi sa

cheek bones ang mukha. Kasing tangkad lamang siya ni Michael pero kung sa katawan ang pag uusapan ay ito ang may pinakamagandang tindig sa kanilang tatlo.

Kahit na naka t-shirt pa ito ay kitang kita mo ang malalaki nitong dibdib at muscles sa braso. Kinabahan si Michael sa nakita. Sa isip isip niya ay baka namali siya ng desisyong magsarili habang nag aaral. Dali dali namang hinatak ni Manang Lorie ang bagahe ni Michael sa gitnang kama at doon nilapag.

"O Michael, dito ka sa gitnang kama matutulog. Yung cabinet mo eh yang katapat sa kama mo din. ibibigay ko sayo ang susi mamaya." sambit ni Manang Lorie sabay

harap sa dalawang lalaki. "Oho." Sagot niya.

"Luis, Reyn, si Michael." bungad ni Manang. "Siya yung isa niyo pang makakasama dito sa kwarto."

Tumango ang kalbong lalaki sa kanya na sinagot niya rin ng parehong aksyon.

"Reyn pare!" sambit ng matangkad na lalaki sabay abot sa kamay nya bilang

pagpapakilala.

"Michael." sabay abot sa kamay ni Reyn.

"O Reyn at Luis, mag iisang sem na kayo magkasama dito. Baka naman pahirapan niyo tong si Michael makisama sa inyo?" sumbat ng matanda.

"Naku Manang hindi po. Mukha namang okey si Michael eh." tugon ni Reyn. "Saka isa pa. Nakakabagot na kaming dalawa lang ni Luis kalbo dito ang magkausap!!!"

sabay tawa.

"Loko! Maski naman din ako. Sawang sawa na ko sa mukha mo!" asar ni Luis.

"O sya. Basta turuan niyo na lang tong si Michael kung saan sa boarding house na to makikita ang mga bagay bagay. Tutal, ang CR naman ay nandito sa loob ng

kwarto niyo pati yung lutuan....siguro naman wala na kong dapat ituro dito sa bago natin" sabi ni Manang na totoo naman.

"yung sampayan nga pala Michael kapag naglaba ka na eh nasa itaas lang... sa may rooftop" habol ni manang."ayoko kasing sa bintana nagsasampay din. hindi

pumapasok yung hangin sa kwarto niyo...eh baka kayo ay magkasakit kung ganon" 

"Okey po Manang Lorie. Magpapaturo na lang po ako kila Reyn at Luis"

"O sige. Maiwan na kita dito at may pupuntahan pa ko sa Quiapo. Yung bayad mo, kukunin ko na lang mamaya ha?" sabi ng matanda sabay alis sa kwarto.

Sinara ni Reyn ang pinto pagkaalis ni Manang Lorie. Agad itong naghubad ng pang itaas at pumunta sa kama ni Michael kung saan naroon din ang binata. Nagulat naman si Michael sa ikinilos kaagad ni Reyn. Bukod pa dun, hindi rin siya sana'y makakita ng ibang lalaking nakahubad sa harap niya lalo pa't may magandang pangangatawan din.

"Oy pare! Bakit ka naglayas?" pangising tanong ni Reyn. 

Nagulat muli si Michael sa lalaki. "Ano?!!?" bulalas niya.

"Bakit ka naglayas kako?" ulit ni Reyn.

Natawa si Michael."Bakit mo naman nasabing naglayas ako pre!"

"Eh anong tawag dyan? Andami mong damit tapos mukhang anak mayaman ka pa! Dito ka napunta sa boarding house na to eh puro walang kaya ang tao dito" paliwanag

ni Reyn.

"Ah" unang sambit ni Michael sa dahilan ng lalaki. "Hindi ako naglayas at hindi ako anak mayaman. Nasa probinsya na kasi umuwi yung nanay ko nung pagkamatay ng

tatay ko kaya ako nagdecide na magboarding house na lang para mas makamura"

"Ganun ba? Naku pasensya ka na. Kala ko kasi naglayas ka sa unang kita ko sayo."  sabi ni Reyn sabay higa sa kama ni Michael.

Tumambad kay Michael ang matipunong katawan ng lalaki habang nakangisi ito. Hindi niya maipaliwanag ang naramdaman niya sa katawang iyon. Alam naman niyang maganda rin ang katawan niya bunga ng sarili nilang gym equipment sa bahay nila pero hindi niya maikumpara ang sarili kay Reyn.

Biglang naglaro sa isip niya na hawak niya ang katawan nito. Kahit na may kahabaan ang buhok ng lalaki ay natitiyak niyang may itsura si Reyn. Naglalakbay

ang diwa ni Michael na hinihimas ang katawang tumambad sa kanya. Hinawakan niya ito mula sa braso pababa sa may dibdib at nilalandi ang mga matitigas na nipples

ni Reyn. Umuungol si Reyn sa ginawa niyang iyon. Napapikit ito sa sensasyong nararamdaman sa mga paghawak ni Michael sa kanyang katawan. Maya maya pa at

itinaas ni Reyn ang kanyang mga braso at duon ipinatong ang kanyang ulo tanda ng pagsuko sa gustong gawin ni Michael sa kanyang katawan. Damang dama naman ni Michael ang lapot ng kanyang pawis bunga ng init na nararamdaman. Hindi siya sigurado sa ginagawa niya ngayon pero ang alam niya lamang ay nag eenjoy siyang

gawin iyon kay Reyn. Dahang dahang ibinukas ni Reyn ang butones ng kanyang pantalon at ibinaba ang zipper nito. Pasunod na sana ang mga kamay ni Michael sa bukana ng biglang may naramdaman siyang tapik sa mga hita niya. 

"Uy pare okey ka lang??" sambit ni Reyn."Bakit naman bigla kang natulala dyan?  Tinanong lang naman kita kung talagang naglayas ka eh iba na itsura ng mukha mo."

Bumalik sa realidad si Michael. Nakita niya si Reyn na nakaupo na sa harap niya at tumatawa.

"Wala. Pagod lang siguro pre dala ng biyahe. Dami rin kasing palipat lipat na sakayan tapos trapik pa sa daan dahil sa ginagawang MMDA na tulay" paliwanag

niya. "pero hindi talaga ko naglayas. Yun ang totoo." 

"Ah...edi ok!" sang ayon ni Reyn sabay punta sa kanyang kama at nagbukas ng electric fan.

Hindi maipaliwanag ni Michael ang nangyari. Isa lamang ang alam niya ng mga sandaling iyon,'pagod sya'.

- I T U T U L O Y -

Bakasyon ni Kenneth 3

Submitted by DyingStranger
Installment 3

Hindi sumagot si Bobet sa nasabi ng kaibigan. Ngumiti lang ito at tumayo sabay buhos ng tubig sa pawisang katawan ni Kenneth.

"Ano maliligo ka ba o hindi?" wika ni Bobet. Iniabot nito ang kanyang kamay para makatayo ang kaibigan.

= = = = = * * * = = = = =

Nang gabing iyon ay kakausapin sana ni Kenneth si Bobet. Hindi parin maalis sa isipan nya ang ginawa nilang dalawa kanina sa paliguan. Binuksan ni Kenneth ang pintuan ng kanilang kwarto at doon ay naabutan nya si Bobet kasama ang kanyang nobya.

"Ay, sorry nakakaistorbo yata ako." pakumbaba ni Kenneth. "Mukhang kailangan ninyong dalawa ng privacy."

Hindi na nagsalita si Bobet, halatang naiilang ito sa kanya. Bumalik palabas ng kwarto si Kenneth at dahan-dahang sinara ang pintuan. Pagkasara ay napasandal sa pintuan si Kenneth pinilit nyang pigilan ang luha sa kanyang mga mata. Nasaktan siya sa kanyang nakita. Alam nyang kahit kailan ay wala syang karapatang magkaganoon kaya humakbang sya ng dahan dahan, papunta sa pintuang palabas ng bahay. Gusto nyang umalis. Gusto nyang mawala ng panandalian sa bahay na iyon.

Alas-otso na ng gabi ay tahimik na sa bayan na iyon, palibhasa kasi probinsya at wala nang tao sa labas simula alas-siyete ng gabi. Ilang minuto na ring naglalakad si Kenneth at nakakaramam na ng pagod ang kanyang mga binti. Sa isang bakanteng waiting shed nya naisipang umupo at sinimulang pagmasdan ang mga tala. Laking Maynila si Kenneth kaya hindi pa nya nakitang ganoon kaliwanag ang langit dahil sa dami ng tala.

"Ngayon ko lang napagmasdan ang mga stars dito sa probinsya." wika nito sasarili. Napabuntong hininga na lang si Kenneth at sinabi "Kung bakit kasi sa iyo lang ako lagi nakatingin, hindi ko tuloy napansin ang langit."

"Waw, lakas ng banat mo chong!" Isang lalake ang nagsalita. "Mukhang malalim ang iniisip mo, ako nga pala si Joel."

Sa tagal ng pagtitig ni Kenneth sa langit ay hindi nya napansin ang oras. Hindi rin nya napansin na noo'y pinagmamasdan din sya ng binatang si Joel. Maaninag mo pa rin kahit sa dilim ang hitsura ni Joel. Maamo ang mukha ni Joel at may malapusang mga mata na kumikislap sa dilim ng gabi. May nasa 5'6" at tamang tama lang ang laki ng pangangatawan nito. Halata sa kilos ni Joel na hindi sya tunay na lalake, medyo malamya kasi ito kung kumilos.

"Ako nga pala si Kenneth." sagot ni Kenneth sa pakilala ni Joel. "Ako yung bisita nila Mang Mike dyan sa may kanto. "Tawagin mo na lang akong Ken."

"Ahhh, alam ko na yun, Ken." masiglang sabi ni Joel, "Samin pala yung bakery malapit sa inyo kaya nakita na kita. Ang cute mo pala sa malapitan. A hi hi"

"Salamat." iyon lang ang nasabi ni Kenneth sa puna sakanya ni Joel.

"May problema ka ata, anong oras na ng gabi bakit nasa labas ka pa?

"'Wag mo na kong intindihin, okey lang ako."

"Ano ka ba. Sabihin mo na kasi. Magaling ako magpayo kaya sigurado akong may maitutulong ako sa iyo."

"Ano kasi..."

"Ano? Iluwa mo na yan, nako masamang pinipigilan sa loob ang utot, nakakamatay iyon."

"Teka, ano namang kinalaman ng utot dito?" napangiti si Kenneth.

"Nagjojoke lang, 'to naman." tumawa rin si Joel. "Tignan mo, mas cute ka pala pag nakangiti e. So, ano ba yung bumabagabag sa iyo?"

"Ganito kasi iyon, mayroon akong kaibigan lalake, tapos may nangyari sa kanila ng kaibigan nya na lalake na mayroon nang girlfriend. Pagkatapos nong nangyari sa kanila ay nasabi ng kaibigan ko na mahal nya yung kaibigan nyang lalake. Pero hindi sumagot ang kaibigan nya."

"Nako, ang hirap naman pala n'yang problema ng kaibigan mo."

"Kaya nga e."

"Sabihin mo sa kaibigan mo na 'wag na syang umasa. Marahil ay gusto lang makaexperience ng pakikipagsex sa kapwa lalake yung kaibigan nya kaya nya siguro nangyari yun."

"Sa tingin mo ganoon iyon?"

"Siguro. Nangyari na kasi sa akin yun noon." kwento ni Joel. "Halata naman diba na lalake dina ng gusto ko. Kaya ayun, tinanggapo ko ng buong buo si lalake. Umasa ako na mamahalin din nya ako pabalik pero nabigo ako. Mas pinili nya yung bruhang girlfriend nya kaysa sa akin."

"Pero mahal mo siya diba bakit 'di mo siya pinaglaban?"

"Ano ka ba? Sa tingin mo may laban ako? Puke yung kalaban ko no, kahit anong gawin ko e wala akong laban sa ganoon. Ahahahahaha."

Ilang minuto pa ay naging mas malapit sina Joel at Kenneth. Ikinuento ni Joel ang kanyang masalimuot na lovelife. Maraming natutunan si Kenneth sa pakikipag-usap nya kay Joel. Ilang minuto pa ay mas lumalim na ang gabi kaya naisapan nang dalawa na tapusin na ang pag-uusap.

"Salamat uli sa time." wika ni Kenneth.

"Pakisabi dun sa kaibigan mo na 'wag syang pamartir at kung kaya pa, nya umibig sya ng babae, yung kayang suklian ang pagmamahal nya. Sige mag-ingat ka pauwi." paalam ni Joel.

"ikaw din."

Alas-onse na ng makauwi si Kenneth, madilim na ang kwarto nila ni Bobet. Napanin nyang bukas ang pintuan kaya sinilip nya muna ito bago sya pumasok. Nakita nya si Bobet na nakahandusay sa sahig at may hawak na bote ng beer.

Dali-dali itong inakay ni Kenneth papuntang higaan. Nagtaka siya kung bakit naglasing ito, kanina lamang ay kasama nito ang kanyang girlfriend.

"Natasha, bakit mo ko iniwan?" mangiyak-ngiyak na sambit ni Bobet habang lubog ito sa kalasigan. "Kuklang pa ba ako sa iyo?"

"Tahan na Bobet. Bakit kasi kung kelan wala si Tito Mike saka ka nagkakaganito." pag-aalala ni Kenneth."

Kumuha ng tubig at yelo si Kenneth para ipunas kay Bobet nang mahimasmasan angkaibigan. Hindi magkamayaw si Kenneth dahil magalaw si Bobet kapag nalasing. Sakalikutan nito ay natapon sa damit ni Bobet ang malamig na tubig. Tumahan na sa paggalaw si Bobet dahil sa natapong tubig sa kanyang katawan.

"Ayan nabasa ka tuloy." Sabi ni Kenneth

"Pasensya ka na tol, ang sakit kasi ng ginawa nya sa akin e." malungkot na sambit ni Bobet.

"Kalimutan mo na lang sya. Marami namang iba dyan e. hanap ka na lang ulit."

"Tama ka! Pero... Sino?"

Napatingin sa isa't isa ang magkaibigan. Wari'y nang-aakit ang mga mata ni Bobet at para naman natutunaw sa mga titig nito si Kenneth. Hindi na napigilan ni Kenneth ang kanyang sarili at sinunggaban ng halik si Bobet. Hindi naman nagpatalo si Bobet at lumaban ito ng halikan sa kaibigan nya.

- I T U T U L O Y –

The Letter 2 (end)

Submitted by Love Juice

Installment 2

"Tito Ed, ano po yung sinasabi nyo. Hindi ko po kayo maintindihan."

"Ah... 'di bale na lang. baka nagpunta lang sa mga barkada nya." pinutol nya ang tawag.

Hindi ko alam kung ano nagyayari kay tito Ed. Baka nagka-nervous breakdown dahil sa pagkawala ni Anthony. Simula nang namatay si Anthony, ngayon pa lang ako nakaramdam ng totoong gutom. Bumaba ako papuntang kusina para kumain. Nasa kusina si mommy. Nagluluto ng hapunan.

Ang Mga Pagtikim ni Jorge 1: Ang Pagkamulat

Submitted by Big Boy

Installment 1

“Mama, ito na po ba ang bago nating bahay?” ang naitanong ni Jorge sa kanyang ina sa pagbaba nila sa kotse sa harap ng isang bago at malaking bahay.

“Oo anak. Ito yung nabili namin ng Papa mo bago siya bumalik sa Dubai.” ang sagot naman ng ina ni Jorge.

The Letter 1

Submitted by Love Juice

Installment 1

Ang lakas ng mga katok sa pinto ng kwarto ko. Akala ko matagal na ang tulog ko. Pagmulat ko ng mata, maliwanag pa. Alas-kwatro pa lang pala ng hapon. Kahit na ayokong bumangon wala ako magawa dahil ayaw tumigil sa kakakabog sa pinto. Pagbukas ko ng pinto, si Anthony.

"Ano ba, pare? Gigibain mo ba pinto ko?" banas kong tanong sa kanya.

Adventures of Vic: Kaytagal Kang Hinintay

Submitted by Big Boy

Installment 1

Reader's Contribution : Kwento Ni Vic (Kaytagal Kang Hinintay)

Matagal na akong reader at gusto ko magshare ng story ko. Wala itong sexual encounter or intimate moments na detalyado. Para sa akin kasi hindi na kailangan yun. Ang importante maipakita ko sa mga readers at maishare sa kanila ang story ko. Gusto ko siyang bigyan ng title na “Kaytagal Kang Hinintay”.  Maraming maraming salamat sa iyo. Once na din ako nakapagsend ng kwento about myself sa isang site that shares stories about m2m encounters and about PLU (people like us).

---------------------------

My story just happened last June 18, 2009 and I want to share it with you.

Before anything else, kilala ako sa net as Vic, 25, from Cavite. I’m a discreet bisexual at hanggang ngayon ay nagtatago pa din sa loob ng closet. 12 months na kami ng girlfriend ko at luckily, hindi pa siya nakakahalata sa aking pagkatao.

So here it goes….

Year 2008

When I was still working, my day usually starts with reading my emails. Company mail, yahoo and gmail.

You have a new friendster request from Carl. Hmm… sino naman kaya ito. Hindi naman ako nagbibigay ng personal friendster account ko kung kani kanino. Hindi kasi ako nagpapakita sa mga kachat ko. I still have this image that I have to protect. Nadala na kasi ako one time when I opened my cam sa ym. Nakilala ako ng kachat ko and it happened na sa pareho kaming company nagwowork.

I immediately checked kung sino tong si Carl na nagrerequest to be my friend. Not familiar, iisa lang ang friend namin in common, si Love Anover pa. He looks cute though and I noticed na personal friendster nya ang ginamit nya sa pag add sa akin so I added him up and scanned all his pictures. It took me more than a day para tingnan lahat and basahin kung anuman ang nasa friendster nya.

First impression? I was impressed. A teacher, a triathlete, a mountain climber, a philatelist (bihira lang ako makahanap ng taong nagcocollect din ng stamps like me), a hopeless romantic, Aquarian din siya, a singer, likes photography, swimmer, loves statistics, etc, etc… The list is endless, marami kaming similarity ng mga gusto at hindi gusto sa buhay.

As days pass by… Araw araw sa buhay ko, sumama na sa daily routine ko when I check my emails ay ang pagcheck na din sa profile ni carl. Baka merong bagong picture, or baka in a relationship na siya, o baka naman nag update siya, etc… Wala yata akong pinalampas na araw na hindi ko nacheck ang profile nya at nascan ang mga favorite kong images na nasa photo gallery nya.

Wala akong lakas ng loob to approach him or even send him a message dahil takot ako. I’m afraid na baka we have common friends and malaman ng sambayanang Pilipino kung sino talaga ako.

Hindi ko namalayan, I became his silent fan. I would grab his images and upload it to my phone. Papakita ko sa superfrends ko (yan ang tawag namin sa grupo naming magbebestfriends) at ipagyayabang ko sa kanila na I have a not-so-romantic relationship with this guy. At sila, tawa ng tawa dahil sa porma kong to, may lalake pala sa buhay, *grin*

Alam ng best friends ko kung sino talaga ako at hindi ako nagsisisi na sinabi ko sa kanila dahil they accepted me and loved me more when I came out sa kanila. Mas naging close pa kaming magkakaibigan at mas lalo naming minahal ang isa’t isa.

Going back to Carl, sobrang naobsess ako sa kanya. Days went by and I suddenly realize, I’m falling in love with this guy. Yes, I’m falling in love with someone na hindi ko pa nakausap, nakatext or naka chat kahit once lang. Hindi ko alam ang gagawin ko dahil takot ako.

Takot akong magmahal ng guy because when I fall, I fall deeply. At ayokong dumating sa point na magmamahal ako ng lalake more than I love my girlfriend. But my fear is coming. Im falling for him… Deeply.

Kahibangan man kung tawagin pero I must admit, minahal ko siya dahil hindi ko alam. I have my reasons but I still don’t know what are those reasons. Alam ko din na hindi tama ito at walang kapupuntahan dahil unang una, sa image nya pa lang, he’s straight.

After so many months, nagkaroon din ako ng lakas ng loob na mag message sa kanya sa friendster. Naka tyempo din ako. I saw his newly uploaded photos nung mataba pa siya.

Hi Carl, galing nung before and after pics mo. Care to share your secret how you achieved your body now. And gaano katagal yung slimming process mo... Cute ka nung chubby ka. Pero ngayon hottie ka na. ^_^ Can I get your yahoo messenger?

Sent….

Sa wakas, nagawa ko din. Sobrang kaba at nerbyos ang nararamdaman ko that time dahil hindi ko alam kung magrereply ba siya or anong iisipin nya sa akin.

Wala pang 12 hours. I got his reply.

you can get my too

0917*******, 0928*******

Wow! Number ang ibinigay. Save ko naman at nagreply pa ako.

Wala naman yung messenger mo eh.

Then he replied again giving me his yahoo messenger id. That was the last message I got from him sa friendster.

I added him up sa ym agad agad. And saved his number sa phone ko. Good thing naka dual sim ako pwede ko siya itext sa parehong network.

Days passed by. Silent fan pa din ako ni Carl. Araw-araw kong hinihintay na mag online siya pero wala. Nagtataka ako kung bakit eh halos araw-araw naman siyang naka online based on his friendster status kung kelan last nag-online. I tried sending him an offline message. Hi carl, kamusta bro?

Ding! May reply agad. Naka appear offline lang pala ang mokong na to.

Ok lang. Yun lang ang reply nya. Kung anu-ano pa sinabi ko hindi ko na matandaan pero mukhang napakailap ng taong ito. MASUNGIT sobra.

Kinabukasan nag-message ulit ako. Hi Carl, kamusta bro? Ok lang. The usual reply. I asked him, anong ginawa mo para pumayat ka ng ganyan? SHABU daw. Aba, may ere tong mokong na to. Mayabang at suplado.

Nakakaturn-off sobra. Pero kahit na naturn-off ako that day. I never stopped loving him silently.

I tried sending him once ng love quote. Reply agad siya, hu u? It’s vic. Send na naman ako ng isa pang love message. Sabi nya, nahanap ko na ang mahal ko.

Nalungkot naman ako bigla. Sobrang lungkot. Pero mahal ko eh. Anong magagawa ko, ganun yata talaga ang pag ibig. Kahit kelan, pasaway. ^_^

Every once in a while nagsesend ako sa kanya ng mga love at inspirational quotes.

One day, dumating ang kinatatakutan ko. After kong magsend sa kanya ng text quote. I got a reply na talagang nagpainit ng ulo ko.

Pwede ba wag mo na akong itext? I’m happy.

Nagunaw ang mundo ko. Ang mundong binuo ko mag isa na sana makasama ko doon ang taong minahal ko ng palihim at pilit kong pinakatago-tago. Sa sobrang sama ng loob ko, nagpost pa ako sa friendster bulletin.

Yabang mo akala mo kung sino ka!

Suntukan na lang tayo. Wag mo kong daanin sa yabang mo.

Text mo mukha mo!

Ipinost ko yan hoping na sana mabasa nya. Ewan ko lang kung nabasa nya nga. Since nangyari yan, never na akong nagsend ng message or nagtext sa kanya.

Days went on… Pinilit ko siyang kalimutan…

May 2009

As I was working at home nakita ko siya nag online. 3AM na yun. Nakita ko ang status message nya, mukhang broken hearted yata. Eto na naman ang puso kong pasaway, umandar na naman ang pagka maawin.

Kamusta ka na? Seems you’re not ok.

At tama ang hinala ko. Medyo nagkakalabuan na sila ng karelasyon nya. Nagulat ako when 

Carl mentioned “he” sa chat namin. It means lalake din ang karelasyon nya. Hays, PLU din pala to.

Nag-usap kami thru ym ng mga 3 or 4 days. Sabi ko naman sa kanya, wala akong intension, I just want to be his friend. Yun lang. Lumipas na kasi feelings ko sa kanya. So he started being nice to me kahit sa chat lang. Sobrang laki ng ipinagbago nya. Nawala na yung mga one liner messages nya sa akin.

Eto na naman, nagbabalik, muling nabubuhay ang nararamdaman ko para sa kanya. I realized na hindi nawala ang pagmamahal ko sa kanya. In fact, mas minahal ko pa siya ngayon. Ang difference ngayon, friends na kami. Minsan may exchanges of messages sa text o kaya offline messages sa ym. Malaking bagay sa akin na napapansin nya ako ng ganun. Masaya na ako.

And last week, hindi ko inasahan na mangyayari ang mga bagay na wala talaga sa plano. First time na siya ang nagsimulang magtext.

Carl: Gud Pm

Vic: Gud Pm. Kamusta?

Carl: Ok Lang. Meet tayo sa Friday.

WHAT? Friday na agad at siya ang nagyaya… Namula ang mukha ko, nag-init ang mga mata ko, hindi ako makapaniwala sa lahat.

Vic: Ok lang ibang day? Kasal kasi ng cousin ko sa Friday, kakanta ako. How about Sat?

Carl: May masters ako pag sabado. Wednesday?

Vic: Sige ok ako ng Wednesday.

Wed na agad. Lunes na. 2 more days. Parang hindi pa ako ready. Kailangan kong matulog ng maaga. Para mukha akong fresh at mawala ang haggard look ko.

Carl: Saan?

Vic: Kaw?

Carl: SM Southmall or ATC

Vic: Sige. SM Bacoor pwede din. Hehehe

Carl: Layo naman.

Vic: Hindi kasi ako makakapagdrive papunta dyan, around Bacoor lang ako. Wala yung license ko.

Carl: Layo ng SM Bacoor. Pwede din. Para makagala naman ako.

Vic: Sige. 7PM Max’s SM Bacoor.

Carl: 7PM is ok with me. See you then.

Hindi ko alam ang gagawin ko. Ang reaction ko. Lahat. Nawala ako sa wisyo ko. Hahaha… Ganun talaga pag magkikita kayo ng taong mahal mo.

Tueday night.

Shoots! Nasa marumihan lahat ng damit ko. 2 months na nga pala akong walang laundry. 

Paano na bukas? Buti mabait ang younger sister ko.

Sis, gusto mo mag internet sa laptop ko? Pwede mo muna labhan damit ko bukas ng umaga? 

May client meeting kasi ako ng 7PM eh.

Wednesday, 10AM.

I drove to SM Bacoor, ang aga ko no? Excited? Hindi naman. Nakapambahay pa ako nun. 

Anong ginawa ko dun? Nagpa footspa, Hahaha! Pinaalis ko ang mga kalyo kalyo sa paa ko at mga black lines kakalakad ko sa resort na ipinapagawa naming magkakaibigan.

Bumili na din ako ng bagong polo, kulay green. Yun na lang gagamitin ko tonight pag nagkita kami.

5PM

Pauwi na ako ng house para magbihis. 6:15 nagtext na siya on the way na. 6:30 nandoon na daw siya. Naligo pa ako, ng tubig at ng pabango. Gusto ko 1km away pa lang naamoy nya na ang perfume ko.

Vic: I’m on the way. Green polo.

Carl: Black jacket, first couch on the left, Max’s.

Sa sobrang pagkataranta ko, doon ako pumasok sa entrance ng SM Bacoor, side ng max’s pero umikot ako sa kabilang side. Pag-akyat ko ng escalator, SM Appliance Center pala. 

Hahahah! Balik ako sa kabilang side.

Poof! It became koko krunch. I saw him sitting, I greeted him hi! Then I shook his hands. Tumigil ang mundo ko, parang drama series sa tv na magfreeze ang screen at iikot ang camera.

The usual first meet-up. Kain, kwentuhan, kung anu-ano. Reminiscing ng mga memories. Yeah, paulit ulit kong sinasabi sa kanya na bad siya dahil sa pagsusungit nya sa akin. Hahaha!

8:15 pa lang at medyo nauubos na ang kwento. Nagkayayaan kaming manood ng sine. Terminator Salvation. Nanood lang kami. ¼ na ng movie when I felt his hands reached mine and he asked me, ok lang? Sabi ko yes. Pero sa ilalim ng jacket nya. Baluarte ko ang lugar baka may makakilala sa akin.

Ganun lang kami the whole time sa sinehan. Paminsan minsan he would kiss the back of my palm. And I tell you guys, hindi ako nakaranas kiligin ever since in my life. Masyadong girly ang image. Pero that night, kinilig ako ng sobra sobra. Na nag iinit ang dalawang pisngi ko at hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. I fell deeper. Deeper in love with this guy.

Syanga pala, hindi siya nagdala ng sasakyan, nag commute lang siya dahil nasa Laguna ang Estrada nya. So I felt guilty. Nag commute pa siya papunta ng Bacoor. At the same time, mas lalong napamahal sa akin ang taong ito.

Naramdaman kong dapat ko siyang ihatid sa pinakamalayong maabot ng impluwensya ko na hindi ako kayang hulihin ng mga enforcer. Hahaha. Pero ayaw ko pang matapos ang gabing ito, at alam kong ayaw nya pa din.

I asked him if I should bring him home. Paano daw kung ayaw nya pang umuwi. Nag-isip ako kung saan kami pupunta. Wala na akong alam kundi Island Cove lang. At sa oras na yun, wala ng bukas sa Island Cove maliban sa island song at sa hotel.

In short, nag check in kami sa hotel. At nangyari na nga ang mga dapat mangyari. Hindi ko na ikwekwento kung ano ang ginawa namin. Hindi na kailangan yun. Mas masarap magbasa ng kwento kapag ganito lang. Hehehe…

Nakauwi ako sa house ng 6AM after ko siya ihatid sa sakayan pauwi sa kanila. And I never felt happy like this before. Masayang masaya ako.

One message received

Carl: Mahal kita and I have my reasons. Mwah mwah

At lalo akong napamahal sa kanya. Mahirap man ang situation namin, bahala na. Kung saan kami dalhin ng panahon at pagkakataon sa bagong buhay na tatahakin naming magkasama.

Mahal kita. Noon, ngayon at magpakailanman.

Vic

PS: Minsan iniisip ko baka panakip butas nya lang ako dahil sa nangyari sa kanila ng karelasyon nya. Pilit ko man alisin sa diwa ko pero it keeps coming back to me. Magkaganun man, alam kong hindi ako nagkulang. Naramdaman nya ang pagmamahal ko sa kanya na inipon ko ng halos isang taon na naipadama ko sa kanya sa unang gabi ng pagkikita. ^_^

PS2: Please send your feedback at vic_yan1984@yahoo.com

- WAKAS -